Aan de bak?!

Ilse Legtenberg - ROC van Twente

Het einde was in zicht voor mijn groepje meiden van de opleiding niveau 3 pedagogisch werker (kinderopvang). Meiden die ik al drie jaar in de klas heb bij Nederlands en leven voor het werk als groepleidster in de kinderopvang. Ze zaten in hun laatste periode van de opleiding en studeerden bijna af.

Helaas hoor je tegenwoordig zo veel dat er weinig werk is in de kinderopvang. Daar hadden twee meiden iets op gevonden: laten we juf vragen of ze ons wil helpen. Zij had immers vanaf het eerste jaar al gezegd: “Als jullie hulp nodig hebben, maakt niet uit waarvoor, kom dan bij me.” Zo gezegd, zo gedaan.

Op een zekere dag in april sprak Merlin mij aan na de les. “Juf, zou u mij willen helpen bij het maken van een sollicitatiebrief?” Ze zag de doorstroom naar niveau 4 niet zitten en wilde dolgraag aan het werk. Maar ze was bang dat wanneer ze geen goede brief had, ze geen kans zou maken op een baan in de kinderopvang. Ze was al erg goed bezig geweest met een eigen brief en had al heel wat opgeschreven. 

Met haar brief zijn we aan de slag gegaan. Eerst zorgden we ervoor dat de lay-out er goed uitzag. Vervolgens keken we naar de inhoud. Wat wil je vertellen? Wie ben je en wat draag je uit? Waarom werk je zo graag met kinderen en wat zijn je goede eigenschappen? Allemaal onderdelen die aan bod komen bij een sollicitatiebrief.

Na ook nog de spelling bekeken te hebben, had Merlin een top brief (vonden wij). Ze ging er gelijk mee aan de slag, want ze was van plan alle kinderopvangcentra, peuterspeelzalen en buitenschoolse opvang een brief te sturen. 

Nog geen week later staat er een, bijna hysterisch, blije Merlin voor me. “Juf, u raadt het nooit! Ik ben uitgenodigd voor een gesprek!” Dit was voor haar een enorme opsteker. Ze had de baan natuurlijk nog niet, maar dat ze was uitgenodigd, gaf haar enorm veel zelfvertrouwen. Ze kon het toch allemaal wel. Ik heb haar gevraagd me op de hoogte te houden en wenste haar veel succes.

Maar dit was nog niet alles. Twee dagen later was ze er opnieuw. “Juf, ik geloof het zelf bijna niet, maar ik heb volgende week nog een gesprek!” Ze hadden haar bij een ander bedrijf dus ook uitgenodigd. Geweldig om dat te horen en nog fantastischer om Merlin op te zien bloeien door alleen een uitnodiging.

Merlins succes met haar sollicitatiebrief bleef niet onopgemerkt. Een week na de uitnodigingen van Merlin kwam Jodie na de les bij mij langs. “Juf, zou u mij misschien ook kunnen helpen met een sollicitatiebrief?” Natuurlijk wilde ik dat.

We zijn direct aan de slag gegaan met haar eigen brief. We hebben er een beetje magie van de brief van Merlin in gestopt en ze kon hetzelfde doen als Merlin: ieder kinderdagverblijf een brief sturen.

Direct nadat ik Jodie heb geholpen, heeft ze een stuk of negen brieven verstuurd. Gelukkig kwam ze op tijd achter haar fout. Ik citeer de zin uit haar brief

Graag zou ik bij  <naam organisatie> komen werken, omdat het mij aanspreekt hoe jullie met kinderen werken.

Wat bleek, ze had geen naam bij naam organisatie gezet en had de brief zo verstuurd. Gelijk een blunder en ze hoopte maar dat het geen gevolgen had. De rest van de brieven heeft ze goed aangepast. 

Hoe het is afgelopen met de verhalen? Dit succesverhaal is geen succesverhaal zonder een succes. Of eigenlijk moet ik zeggen twee successen. Merlin kon kiezen uit twee aanbiedingen. Ze heeft gekozen voor een leuk kinderdagverblijf waar ze een contract van tien maanden heeft getekend met uitzicht op verlenging. Jodie heeft een contract van zes maanden getekend bij haar oude stage bedrijf. Zij hadden haar fout in de brief opgemerkt en ze zagen de humor hiervan in. Ze hebben haar voor een gesprek uitgenodigd en ze kon direct tekenen.