Peter Heerschop op CVI: “Docenten, jullie doen er toe”

03 april 2014

Nog voordat iedereen binnen was, werd de zaal gesloten. “We zitten vol”. Vele docenten, schooldirecteuren en andere aanwezigen stonden al voor de zaal open ging, in de rij voor het ‘gastcollege’ van Peter Heerschop. Edu’Actief haalde de man, die cabaretier en leraar tegelijk is, naar de Conferentie voor onderwijsvernieuwing en ICT om docenten te inspireren. Want, zo bleek ook uit de lezing van Peter Heerschop, zij doen er toe. Zij zijn de belangrijkste voorwaarde voor succesvol onderwijs.

Peter Heerschop zit vol met verhalen. Om zijn verhalen af te stemmen op het publiek, begon hij met een aantal vragen. Zo kwamen we erachter dat er iets meer mannen in de zaal zaten dan vrouwen, een persoon was jonger dan 25 jaar, en dat er een persoon aanwezig was die zowel directeur als docent is. Maar ook dat iedereen wel iemand kent die regelmatig klaagt. Bijvoorbeeld over het feit dat ‘we nou eenmaal 1 lijn moeten trekken’.

Met zijn verhalen nam Peter Heerschop het publiek mee naar de tijd dat hij nog fulltime voor de klas stond. Over hoe hij verliefd werd op zijn juf, omdat zij hem het gevoel gaf er bij te horen en bijzonder te zijn. Naar de gymzaal waar hij als docent met de jongens bouwtechniek het ‘geheime spel’ roepen om je moeder speelde. “Dat vonden ze fantastisch. Door met hen een geheim te delen, voelden zij zich bijzonder. En daarmee wek je het vertrouwen”, aldus de cabaretier.

Hij vergeleek het onderwijs met het trainen van dolfijnen. “Ik gaf eens een lezing in dolfinarium.” “Voor mensen”, voegde hij er aan toen. “Toen vroeg ik aan een van de trainers hoe zij dolfijnen trainen. Wat bleek: ze belonen goed gedrag, maar straffen niet. Dat kennen we. Maar dan de beloning. Niet iedere dolfijn krijgt vis als beloning. Want voor de een is een vis een beloning, maar voor de ander een bal. Waarom belonen we in het onderwijs iedereen op eenzelfde manier: na een toets een cijfer?"

Maar het was niet alleen maar lachen. Het werd doodstil toen hij sprak over Nick, de leerling die hij onder zijn hoede nam, maar niet past in het schoolsysteem omdat er 1 lijn getrokken moest worden. Later overleed Nick aan een overdosis. Nick zei ooit tegen Peter: ‘Weet jij wel dat je mijn hele leven hebt verkloot? Jij vond alles maar goed’. Peter: “Maar dat was de enige manier om nog contact met hem te houden.”

“Je weet als docent nooit op welke momenten je belangrijk bent in het leven van een leerling”, vervolgt hij. “Leerlingen vertellen verhalen over jou over de momenten die voor hun belangrijk waren. Als je je hele leven voor de klas staat, kunnen dat zo duizend verhalen zijn. En over wie gesproken wordt blijft voortbestaan.”

Met andere woorden: “Jullie doen er toe. Maar geef ook iemand anders het gevoel dat hij er toe doet. Als iemand het gevoel heeft dat hij er bij hoort, wordt hij gelukkig. En daar word jij weer twee keer zo gelukkig van.”

 

FOTO'S 

 Mark Posthuma