"Juf Judith heeft voor mij het verschil gemaakt en mij iets heel kostbaars meegegeven" - Nina Mulder

Mijn favoriete docent
Judith Helmich-Krijen

Ik ben het middelste kind uit een gezin van zeven kinderen. Mijn oudere broer en zussen hadden in hun jongere jaren geen aspiratie om te studeren, of zagen dat toen niet als hun toekomst en werden daarin ook niet gestimuleerd. Ik was als klein kind erg leergierig en was vaak op zoek naar antwoorden, zoals: “Waarom kan een boot blijven drijven en waarom zijn er verschillende geloven?" Simpele vragen die ik aan mijn ouders stelde konden ze vaak niet beantwoorden, daarvoor moest ik maar bij de meester of de juf zijn. Mijn thuis was voor mij vaak geen plek om antwoorden te zoeken voor mijn algemene ontwikkeling.

Wij (mijn zussen en ik) werden door andere kinderen vaak nagewezen, omdat wij kinderen van onze vader zijn (die niet zo’n hoog aanzien had vanwege zijn destructieve wijze van leven). Wij werden door de leerkrachten niet beschermd tegen deze pesterijen, erger nog, ze deden soms mee door sommige voorvallen te bevestigen.

Behalve juf Judith van de tweede klas van de basisschool. Zij gaf mij het gevoel dat ik bijzonder was en goed kon leren en dat ik veel zou kunnen bereiken als ik mijn best ervoor zou doen. Ik heb voor mijn twaalfde wel eens bij haar en haar man mogen logeren in Voorburg. Goh, dat was voor mij al een hele wereldreis in hun auto. Ik kwam ook letterlijk voor mijn gevoel in een andere wereld terecht, een wereld van bioscoop, uit eten gaan, musea en van gedachten wisselen. Ik wilde net zo als zij zijn als ik later “groot” zou zijn.

Ze emigreerde met haar man op mijn twaalfde naar Canada. In 2010 verraste ze mij met een spontaan bezoek. We hadden altijd briefcontact en later mailcontact, waarin ze mij regelmatig liet weten hoe trots ze op mij is omdat ik zo'n doorzetter ben. Ik heb zelfs op mijn 46-jarige leeftijd nog mijn master behaald :-).



Juf Judith heeft voor mij het verschil gemaakt en mij iets heel kostbaars meegegeven: Ik ben nu zelf een docent in het mbo en het is mijn drive om jonge mensen ook dit soort vertrouwen te geven. Het was voor mij dan ook heel herkenbaar om de verhalen van de respondenten te lezen uit het proefschrift “Doorzetters”, waarin de rol van leerkrachten bepalend was:

“Sommige leraren zijn in staat tot het aanleren van een onderzoekshouding en te stimuleren om het beste uit jezelf te halen, hebben aandacht voor de leerlingen, behandelen iedereen gelijk en houden hun leerlingen in de gaten (Brands, 1992). … Zij kunnen ook de antwoorden geven die vaders en moeders niet kunnen geven. Op die manier kunnen leraren een stimulans zijn bij het overbruggen van het gebrek aan geïnternaliseerd cultureel kapitaal.” (Matthys, 2010:59)

- Nina Mulder, Da Vinci College